என்னவாயிற்று



பசி எடுக்கிறது பரபரவென்று
பிடித்ததை எல்லாம்  எடுத்த கணமே
ருசிக்கவில்லை பசியும் இல்லை


இனிய ஓசை தொலைவில் கேட்கிறது
இசையில் மனதை நிலை நிறுத்தினால்
திமிரும் குதிரையாய் அலைபாய்கிறது


விடிந்தும் விடியா வைகறைப் பொழுதில்
மலைச் சாரலில் மெதுவாய் நடந்தால்
படுக்கையின் சுகமே நிழலாடுகிறது


தொலைதூர இரயிலின் குரலோ
சலசலக்கும் ஆற்றின் ஒலியோ
பிறிதொரு சப்தமாய் தெரிவேதேனோ


காலம் கரைகிறது கற்பூரமாய்
கையில் பிடித்து நிறுத்தப் பார்த்தால்
உள்ளங்கையில் ஒன்றுமில்லை



என்னவாயிற்று எனக்கு என்று
இரு கண் மூடி யோசித்தால்
வயதாகிவிட்டது, ஆம் வயதாகிவிட்டது.